Wat als de ECB niks meer doet?

Wat als de ECB niks meer doet?

Hoe staan we er nu werkelijk voor? Enerzijds staat de Amerikaanse S&P 500 index rond een all-time high en anderzijds lees ik in diverse rapporten dat groeiverwachtingen in diverse landen worden verlaagd. Met andere woorden, de kloof tussen de economische en financiële realiteit is steeds groter aan het worden.

Volgens de laatste voorspelling van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) zal de wereldhandel dit jaar met 1,7 procent toenemen, terwijl in april nog op 2,8 procent werd gerekend.  Dit is voor het eerst in vijftien jaar dat de groei van de wereldhandel lager uitvalt dan de groei van de wereldeconomie, die voor dit jaar wordt geraamd op 2,2 procent.

wto

Figuur 1: Prognose wereldhandel en bruto nationaal product (bron: WTO)

De drijvende kracht achter die kloof zijn de centrale banken op deze wereld. In Japan zal de centrale bank, door het opkoopprogramma van aandelen-ETF’s, eind volgend jaar de grootste aandeelhouder zijn van 55 bedrijven in de Nikkei-index. Ook door monetaire verruiming in Europa door de ECB worden de prijzen van beleggingen kunstmatig verhoogd door de rentes rond de nul te houden. Maar wat gebeurt er als deze programma’s niet worden verlengd of stopgezet? De rente zal vrijwel zeker flink stijgen, net als in Amerika, toen de centrale bank haar aankopen ging aanpassen. Veel beleggers verwachten dat de ECB op 20 oktober of 8 december dit jaar een verlenging van het opkoopprogramma aankondigen. Maar gaan ze dat wel doen met de huidge stand van de aandelenkoersen? Deze mogelijkheid betekent dat men voorzichtig moet zijn met obligatiebeleggingen met een relatief hoge duratie. Aan dit fenomeen heb ik eerder in DFT een column gewijd.

De Duitse 10-jarige staatslening staat momenteel 10 basispunten in de min. Deze rente is de laatste weken volatiel geweest met uitschieters van 8 basispunten in de plus tot 19 basispunten in de min. Het is zelfs zo, dat bedrijfsobligaties zijn uitgegeven met een negatief rendement, zoals het Duitse Henkel of Sanofi uit Frankrijk. Dit is een zeer uitzonderlijke situatie en kan naar mijn mening niet zo blijven. Ik lees ook dat wereldwijd de focus weer meer komt te liggen op fiscale dan op monetaire stimulering. Het renteniveau zal gaan normaliseren, mede door aantrekkende inflatie doordat het effect van een lage olieprijs eruit loopt. De langere rentes zullen stijgen ten opzichte van de korte, waardoor de rentecurve weer steiler wordt. Dit zal zijn uitwerking niet missen op de koersen van obligaties. Als je het mij vraagt, is het aannemelijk om te werken naar een lage rentegevoeligheid in uw obligatieportefeuille.

2017-01-16T14:02:33+00:00 oktober 5th, 2016|Columns, Michael Mooijer|