Geld lenen kost geld

Geld lenen kost geld

Zonder uitzondering zijn de prijzen van metalen als koper, aluminium en lood het afgelopen jaar gedaald. Grondstoffen als graan, tarwe, rijst en suiker zijn over een breed front gehalveerd. Net als olie, gas, benzine en andere industriële grondstoffen.

Deze dalende trend zorgt voor druk op de inflatieverwachtingen. Opvallend genoeg voorspellen Centrale Banken wereldwijd nog grondstof inflatie. Ik zal u gerust stellen, vergeet dat maar. Bovenstaande figuren zeggen genoeg. De trend in grondstofprijzen is dalende en dit geeft voorlopig aanhoudende deflatie in Europa en druk op inflatie in bijvoorbeeld de Verenigde Staten.

 

Dit zorgt er weer voor dat Centrale Banken meer monetaire verruiming zullen aankondigen. De verruiming moet dan de inflatoire verwachtingen omhoog brengen. In de VS heeft dit helaas tot op heden niet gewerkt. Het heeft er wel voor gezorgd dat het financiële systeem blijft draaien waar er anders een jaren ’30 stijl depressie had kunnen ontstaan. Toch is de impact op economische activiteit minimaal geweest.

 

 

De balans van Centrale Banken als in de VS en de UK is zoveel opgerekt dat het lijkt alsof we in een oorlogseconomie leven. In de jaren ’40 zagen we voor het laatst zulke opgeblazen balansen. Terugdraaien van de QE is daarbij niet aan de orde de komende jaren, dan stort het systeem alsnog in. Maar wat gaat er dan gebeuren vraag ik mezelf wel eens af.

Mogelijk zouden Centrale Banken obligaties kunnen gaan afschrijven voor schuldverlichting. Griekenland is een klein voorbeeld. Afschrijvingen in Spanje of Italië zouden grotere gevolgen hebben. Met een rentevergoeding op staatsleningen van rond de 1% voor lange looptijden vind ik dat het op dit moment niet meer waard. Dan kies ik liever voor bedrijfsobligaties binnen en buiten de Eurozone. Er zijn er nog zat die meer dan 2% rente betalen op jaarbasis en die minder risico met zich meebrengen dan een Spaanse of Italiaanse staatsobligatie.

Centrale banken wereldwijd hebben getracht toekomstige economische groei naar voren te halen door extreme hoeveelheden nieuw geld in het systeem te pompen. Dat brengt voorlopig stijgende aandelenmarkten maar ook enorme risico’s bij plotselinge geopolitieke of macro-economische wijzigingen die niet voorzien hadden kunnen worden. In de VS is men in ieder geval All-in gegaan en is het nu de grote vraag. Hoe brengen we de balans terug naar normale proporties? Toekomstige generaties zullen hier de prijs voor moeten betalen.

Want vergeet niet: geld lenen kost geld, zelfs nieuw gedrukt geld…

2017-01-16T14:02:42+00:00 april 16th, 2015|Columns, Richard Abma|