Cryptokoorts

Van Dale definieert deze nieuwe term als ‘overdreven neiging onder grote groepen mensen om te beleggen in cryptomunten, zoals bitcoins’. Het begrip maakt kans om woord van het jaar te worden, en terecht naar mijn mening.

De spectaculaire ontwikkeling in bitcoins heeft geleid tot de introductie van allerlei alternatieve digitale valuta. Middels Initial Coin Offerings (ICO’s) bieden start-ups nieuwe cryptomunten aan die recht geven op een product of een dienst waar ze nog aan werken. Deze nieuwe munten zijn volgens instanties als de Autoriteit Financiële Markten (AFM), een ideale voedingsbodem voor oplichters vanwege het risico op misleiding voor beleggers.

Dit doet mij denken aan de Tulpenmanie, welke begon met de aankomst van een vracht tulpenbollen in Antwerpen anno 1562. Ik zie thans duidelijke overeenkomsten met de gekte rondom digitale valuta. Oordeel maar zelf.

In het begin van de zeventiende eeuw begonnen de prijzen van tulpenbollen te stijgen. Plotseling werd dit bolgewas speculatieve handelswaar. De gekte dreef de prijzen op tot ongeveer 1000 gulden voor een tulpenbol van een populaire soort, terwijl het gemiddelde jaarinkomen op 150 gulden lag. Een record was de verkoop van een tulpenbol van de soort Semper Augustus, die voor 6000 gulden in Haarlem werd verkocht. Voor dit geld kocht men destijds een Amsterdams grachtenpand.

Deze handel trok vanaf 1634 naast de professionele kwekers ook meelopers, waardoor de eerste handel in futures ontstond. Sommige handelaren verkochten tulpenbollen die nog maar net geplant waren en dit leidde tot contracten voor levering in de toekomst. Dit fenomeen werd ook wel ‘windhandel’ genoemd. In navolging hiervan kwamen er openbare veilingen van zogeheten pondsgoed, ofwel waardeloze tulpen zonder fraaie kleurpatronen, die per pond verkocht werden aan argeloze kopers voor extreme geldbedragen.

De zogeheten windhandel begaf het in het jaar 1637, toen een verkoper bleef zitten met een partij pondsgoed. Dit had een verwoestend effect op de handel en prijzen in tulpenbollen. Er ontstond onenigheid onder handelaren over de geldigheid van de afgesloten contracten en men probeerde afspraken te maken over de afwikkeling van de tulpenhandel. Het bleek dat de meeste speculanten tulpen die ze niet bezaten, hadden doorverkocht aan kopers die ze niet konden betalen.

In mijn optiek zijn er parallellen te trekken tussen de dwaze tulpenhandel van destijds en de huidige cryptokoorts. Zo is de windhandel van toen te vergelijken met de handel in bitcoin futures via beursuitbater CBOE. Het pondsgoed komt overeen met de ICO’s, die proberen mee te liften op het succes van bitcoin. De geschiedenis heeft ons geleerd voorzichtig te zijn met speculatie. Partijen zoals de AFM, DNB en Europese autoriteit ESMA maken zich ernstig zorgen en waarschuwen voor de extreme risico’s van nieuwe cryptomunten.

Dit artikel is 12 december jl. verschenen op Fondsnieuws

2017-12-13T08:52:26+00:00december 13th, 2017|- Columns, Michael Mooijer|