Mario Draghi, president van de Europese Centrale Bank (ECB), draagt einde deze maand de sleutels van zijn kantoor over aan Christine Lagarde. Draghi zal de geschiedenisboeken ingaan als de eerste ECB-baas die nooit de rente had verhoogd.

Wordt Lagarde de tweede? Toegegeven, het komt een beetje vreemd over om het over haar presidentschap te hebben terwijl ze nog niet eens aangetreden is. Maar toch…

Als we aannemen dat de inflatieramingen van de ECB enigszins uitkomen, dan zal de inflatie tot en met 2021 te laag zijn voor de bank, namelijk ver weg van de doelstelling ’onder, maar dicht bij 2 procent per jaar’. Ofwel: geen renteverhogingen tot 2022.

De ECB verwacht ook dat de economie almaar zal blijven groeien. Nu verwacht ik om meerdere redenen voorlopig geen wijdverbreide recessie in het euroland, maar dat er ergens in de komende jaren een recessie zal optreden, dat lijkt me net zo zeker als dat de zon elke ochtend opkomt. Recessies horen onlosmakelijk bij economische ontwikkeling. Je kunt die met veel kunst- en vliegwerk wellicht een tijdlang uitstellen maar niet uitbannen.

Rentepistool

Bij een recessie in de komende jaren is het te verwachten dat het nog langer zal duren voordat de inflatie voldoende zal klimmen voor de ECB. Inflatie en economische groei gaan doorgaans hand in hand. Dan zitten we minstens ver in 2022, zo niet in 2023. Als de inflatie in het euroland daarna toch gaat klimmen, dan grijpt de bank bovendien niet meteen naar het rentepistool. De ECB werkt niet volgens het principe ’eerst schieten en dan vragen stellen’ maar eerder volgens de leus ’tot in den treure vragen stellen om maar niet te hóeven schieten’. De bank wil namelijk meer dan 100 procent overtuigd zijn dat wanneer de prijzen met bijna 2 procent stijgen, dat ook zo zal blijven. Lees: bij 2 procent inflatie zullen de monetaire ridders uit Frankfurt de situatie een tijdlang aankijken. Happy 2024 heeft dan al lang geklonken en we snellen ons richting 2025.

Definitie van sparen aanpassen

De tijd zal het uitwijzen maar als we eind 2027, het jaar waarin Lagarde de ECB zal moeten verlaten, terugkijken op haar presidentschap, zal het me niet verbazen als het aantal renteverhogingen van de ECB op de vingers van één hand te tellen zal zijn. Van Dale: pas de definitie van sparen gerust aan, want ’door zuinig te zijn overhouden’ snijdt geen hout meer. Spaarrente en de ECB-rente zijn namelijk monetaire synchroon dansers.

Deze column is 2 oktober jl. gepubliceerd in DFT.nl