Er is een hele generatie van financiële professionals opgegroeid zonder echte financiële crisis. Nog nooit is de blinde paniek voor hun uitgebroken.

Een crisis kan voor een economie een zuiverende werking hebben. Het meemaken van een crisis kan voor een belegger ook van belang zijn. Hoe voelt het als partijen verantwoordelijkheden op elkaar afschuiven, als zekerheden niet meer zeker blijken te zijn en inzicht slechts zicht op de oppervlakte blijkt te zijn? Er bij zijn is meemaken. De hoop was gevestigd op Brexit. Maar Brexit komt ook niet uit de verf.

De nieuwe generatie

Generatie Y, generatie Why, de Einstein- en internetgeneratie zijn benamingen voor de mensen die geboren zijn tussen 1985 en 2000. Deze generatie heeft nog nooit een crisis van dichtbij zien uitbreken als financiële professional. Toch zit een gedeelte van deze generatie nu op belangrijke posities in de financiële sector. Zo kun je al bijna 10 jaar in de financiële sector werken en van dichtbij nog geen beleggingsbloed door de straten hebben zien vloeien.

Regelgeving en imago

In de zomer van 2007 ontstond de Kredietcrisis. Dat was pas een crisis van formaat. Die heeft deze generatie net gemist. De nasleep overigens niet. Zij zijn opgegroeid met striktere regelgeving, Solvency, Basel en risicomanagement. Lonen bevroren in de sector en bonussen werden afgeschaft. Wanneer je op een verjaardagsfeestje vertelde dat je bij een bank werkte of op de handelsvloer, dan was je een paria en was je gedoemd om je feestelijk drankje alleen in de hoek op te drinken. Beter gaf je een vage beschrijving, zoals dat je in de ‘dienstensector’ werkte.

En daar was Brexit

Op een zekere ochtend eind juni 2016 kwam ik op de beleggingsvloer. Het gonsde meer dan normaal en het was er warmer. Mensen liepen op en neer en vele collega’s belden met klanten en andere handelspartijen. Brexit had zich onverwachts in de avond ervoor als een probleem afgetekend. Direct gaf S&P aan dat Engeland zijn AAA-status kon verliezen, Cameron had aangekondigd af te treden en men was bang voor toenemend populisme in Europa. Aandelenmarkten daalden en de staatsrentes stegen. In een razend tempo raakten mijn vingertoppen het toetsenbord om updates aan klanten te verschaffen in een race tegen de klok. Een week later waren voor een groot gedeelte de markten weer hersteld.

Niet getreurd, er is nog kans

De Brexit speelt nu al zo lang dat het nog weinig impact op de financiële markten lijkt te hebben voor de Nederlandse belegger. Maar niet getreurd. Er is nog kans op een crisis. Wat denkt u van de toenemende massale aankoop van BBB-bedrijfsobligaties in een omgeving van een verwachte stijgende rente, afnemende economische groei en afname van overmatige overliquiditeit? De vooruitzichten van leningen, die niet kunnen worden afgelost door bedrijven van slechte kwaliteit, kunnen prima in een crisis ontvlammen. En dit is maar één scenario van wat er kan gebeuren, denk bijvoorbeeld aan internationale handelsconflicten of problemen in de bankensector.

Besef van het gemis

Hoewel een hele generatie professionals niet met een financiële crisis is opgegroeid, is het besef van dat gemis al het halve werk. Zo kan de financiële sector leren van wat er in het verleden is gebeurd en houdt regelgeving steeds meer rekening met de meest negatieve scenario’s. Laten we hopen dat het ons bespaard blijft, maar laat het anders een goede leerschool zijn voor de volgende generatie.

Deze column is 26 februari jl. gepubliceerd in Fondsnieuws