Vermogensbeheer 2.0: Rendement en Kapitaal

In dit artikel wordt het effect van de kapitaalmarktvereisten op het rendement van de beleggingen voor verzekeraars onder Solvency II geanalyseerd. Verzekeraars dienen naast de traditionele afweging van risico en rendement ook het kapitaalbeslag in de beleggingskeuzes te betrekken.

De lage rente en volatiliteit in de markt maken het voor de institutionele belegger uitdagend om tot een hoog en stabiel rendement te komen. Er dient hierbij doorlopend gestreefd te worden naar een optimale balans tussen rendement, risico en vereist kapitaal. Wanneer de balans tussen rendement en kapitaalvereisten concreet naar de huidige markt wordt vertaald, ontstaat een beter inzicht in het nettorendement van de verschillende beleggingscategorieën, waarbij rekening wordt gehouden met de kosten voor het aan te houden kapitaal.

In dit artikel analyseren we het verwachte nettorendement, hetgeen in dit artikel wordt berekend over het totaal van het aan te houden kapitaal en het belegd vermogen. Meer vereist kapitaal leidt op deze manier tot een lager netto rendement. Hierbij wordt het daadwerkelijke risico niet meegenomen en is er voor elke beleggingscategorie een representatie van de verschillende instrumenten gekozen.

figuur-6

De resultaten van de analyse, die we hebben uitgevoerd, zijn terug te vinden in figuur 1. Deze figuur geeft het verwacht rendement versus het vereiste kapitaal weer per beleggingscategorie. Deze analyse leidt tot verschillende voorkeuren met bijbehorende beleggingscategorieën op basis van het nettorendement na een correctie voor kapitaalbeslag. De voorkeuren kunnen als volgt worden samengevat:

Wanneer een verzekeraar enkel op zoek is naar een hoog rendement, dient deze te investeren in beleggingen zoals private equity, OECD-aandelen en bedrijfsobligaties met een CCC-rating. Hoewel deze beleggingscategorieën een hoog kapitaalbeslag kennen, is er tevens sprake van een hoog verwacht rendement waardoor het netto rendement nog altijd hoger is dan bij de andere  onderzochte categorieën.

Een verzekeraar die een gunstige verhouding tussen rendement en kapitaal prefereert, moet gaan denken aan AT1-obligaties, bedrijfsleningen zonder credit rating en zorgvastgoed. Deze beleggingscategorieën kennen een relatief hoog verwacht rendement ten opzichte van het vereist kapitaal. Er is weinig verschil tussen bruto- en nettorendement in de figuur te zien.

Daarnaast zijn er verzekeraars waarbij een laag kapitaalbeslag het hoogste doel is. Hierbij valt te denken aan beleggingen in staatspapier, onderhandse leningen, AA-bedrijfs-obligaties, RMBS-beleggingen en NHG-hypotheken. Wanneer we staatspapier buiten beschouwing laten, is het verwachte nettorendement bij langere looptijden nog relatief hoog. Beleggingsbeleid waar laag kapitaalbeslag vooropstaat, vinden we vooral terug bij de kleine verzekeraar die voor veilige en overzichtelijke beleggingen gaat.

Door de regelgeving omtrent Solvency II is kapitaalbeslag tevens een bepalende factor in de zoektocht naar rendement geworden.Het beleggingsbeleid dient hierdoor niet alleen door traditionele afwegingen te worden bepaald: regelgeving heeft ook zijn weerslag op de beleggingskeuzes.

1   Er is een duration van vijf jaar genomen bij het vaststellen van de rendementen en kapitaalvereisten.

Door Camiel van Roosmalen MSc RBA, verantwoordelijk voor Institutioneel Vermogensbeheer bij OHV Vermogensbeheer. Dit artikel is geplaatst in Financial Investigator (Jaargang 8, Nummer 5, 2016).

2017-01-16T14:02:33+00:00 oktober 11th, 2016|- Columns|