Voor dit jaar verwacht ik dat de geopolitieke problemen die in 2018 naar voren zijn gekomen weer naar de achtergrond verdwijnen. Het Italiaanse budgetprobleem met de EU is rondom de jaarwisseling al opgelost terwijl de handelsruzie tussen de VS en China in de eerste kwartalen van ’19 wordt bijgelegd omwille van de rust op de financiële markten en de herverkiesbaarheid van Trump in de VS.

Brexit

De grootste onzekere factor in het eerste kwartaal blijft voor Europa echter de voorgenomen Brexit. Zolang hieromtrent geen duidelijkheid wordt verschaft zullen koersen heen en weer bewegen tussen hoop en vrees maar de deadline nadert dus daarmee komt ook een einde aan de onzekerheid en onduidelijkheid. Het gunstige is inmiddels dat het risico van beleggen in Europese aandelen stukken minder is geworden door de waardedaling hiervan in 2018. Wetende dat de onzekerheid straks weg is zullen internationale beleggers weer terugkeren naar ons continent.

Het einde van de onzekerheid kan ook een opluchting voor de financiële markten betekenen. Deze opluchting wordt mogelijk versterkt door een FED die slechts een of tweemaal de rente zal verhogen. Ook Draghi van de ECB voelt er niets voor om onder de huidige omstandigheden de rente te verhogen.

2019

De winstgroei in 2019 valt wel wat terug ten opzichte van 2018 verwacht ik. Enerzijds door een lichte terugval in economische groei en anderzijds door de Brexit angst en de handelsoorlog. De consument houdt veel vertrouwen in de toekomst door de lage werkloosheid, ruime kredietverstrekking en oplopende vastgoedprijzen. Allemaal effecten van het ruime monetaire beleid dat met name in Azië en Europa nog op peil wordt gehouden door herinvesteringen. Het vertraagde effect van het toedienen van liquiditeiten in het financieel systeem komt dit jaar goed tot zijn recht in de reële economie.

Dit brengt weer hogere olieprijzen met zich mee, aantrekkende aandelenmarkten en oplopende inflatie. Aangezien de ECB is gestopt met het opkopen van obligaties vanuit de monetaire verruiming verwacht ik dat rentes aan de lange kant van de rentecurve in Europa op gaan lopen zoals het volgens de studieboeken zou moeten gaan.

Deze column is 3 januari jl. gepubliceerd in DFT.nl